Category Archives: Bez kategorii

Lojalność konsumentów

U podstaw lojalności konsumenta mogą znajdować się dwa rodzaje motywów: racjonalno-funkcjonalne i emocjonalno-symboliczne. Z psychologicznego punktu widzenia najbardziej skuteczne jest stosowanie różnych mass mediów, odwołujących się do wszystkich zmysłów i procesów psychicznych konsumenta. Kampanie wprowadzające, przeprowadzone małym kosztem,
a jednak zakończone sukcesem, zachwycają środowisko biznesowe. W 1995 roku na przykład Jeff Bezos zaczął sprzedawać książki, które wysyłał z garażu w Seattle. Dzisiaj Bezos jest dyrektorem
Amazon.com, symbolu sprzedaży książek online. Pierwsze motywy zakupu dotyczą analizy lojalności w oparciu o aspekt funkcjonalny produktu i wiąże się z analizą wszystkich „za” i „przeciw” jego zakupowi. Drugi wypływa z uczuć i wartości konsumenta, który poszukuje ich odzwierciedlenia w danym produkcie.
Przedstawienie za pomocą reklamy jak największej ilości cech pozwala na globalne poznanie produktu. Powiązanie cech w polisensoryczny kompleks wrażeń powoduje, że każda z nich eksponowana pojedynczo może aktywizować pozostałe. Dla przykładu czując zapach jabłka możemy wyobrazić sobie jego smak, soczystość, itp. Z tego względu najbardziej efektywne są próbki produktów, które pozwalają na wytworzenie polisensorycznej oceny produktu. Produkty, o których dużo wiemy, wydają się nam bardziej znane.
W ostatniej dekadzie Amazon.com zbudował sieć ponad 20 centrów sprzedaży na całym świecie, a ponadto obsługuje lokalne portale sprzedażowe w Wielkiej Brytanii, Niemczech, Japonii, we Francji, w Kanadzie i Chinach. Mimo znacznej liczby nagłówków i modułów reklamowych, które są bardzo atrakcyjne dla reklamodawców, takie przypadki jak Amazon.com pokazujące, że przedsiębiorczość może nie przejmować ograniczeniami kreatywności i nielojalności klientów

Innowacje, finansowanie

Charakterystyka poszczególnych źródeł finansowania innowacji:
Reinwestowanie zysków – przeznaczanie części (całości) zysków może dotyczyć przedsiębiorstwa prowadzącego działalność produkcyjną. W większym stopniu ten sposób finansowania rozwoju technicznego dotyczyć może dużych przedsiębiorstw prowadzących zróżnicowaną produkcję.
Podwyższenie kapitału zakładowego -jest to dobry sposób dofinansowania przedsięwzięcia innowacyjnego pod warunkiem, że nie zmienia to dotychczasowego celu i charakteru przedsięwzięcia. Dodatkowy kapitał mogą wnieść dotychczasowi właściciele i animatorzy przedsięwzięcia lub nowy wspólnik przystępujący do przedsięwzięcia na określonych warunkach. W przypadku MŚP dodatkowy kapitał może pochodzić z kręgu rodziny lub znajomych twórcy i realizatora projektu; jeśli potrzebne dodatkowe środki finansowe leżą w zakresie możliwości finansowych tych osób. Pozyskanie natomiast nowego wspólnika niesie ze sobą podwójne ryzyko, tj. przedwczesne ujawnienie istoty projektu innowacyjnego (może mieć fatalne skutki rynkowe) oraz zmiana celu i charakteru przedsięwzięcia innowacyjnego (np. nowe warunki stawiane przez tzw. inwestora strategicznego).
Emisja akcji – ten sposób finansowania może dotyczyć dużych przedsiębiorstw (spółek akcyjnych) ó ustabilizowanej sytuacji rynkowej. W zasadzie każde przedsiębiorstwo po spełnieniu wymogów dopuszczenia na giełdę może wprowadzić akcje do publicznego obrotu. Jednak szansę na znalezienie nabywców mają akcje przedsiębiorstw, co do których istnieje duże zaufanie na rynku. MŚP o nie ugruntowanej renomie mają małe szanse na znalezienie nabywców swoich akcji. Natomiast MŚP dopiero co powstające mogą zaoferować swoje udziały w obrocie pozagiełdowym prywatnym inwestorom. Z uwagi na wysokie ryzyko nabywania tych akcji mechanizm ten podobny jest do sposobu finansowania przy pomocy venture capital. Venture capital (VC) -jest to dynamicznie rozwijająca się we współczesnym świecie forma finansowania przedsięwzięć innowacyjnych.
Kredyt bankowy -jest to niewątpliwie najpopularniejszy sposób finansowania przedsięwzięć inwestycyjnych w gospodarce, jednak jako środek finansowania przedsięwzięć innowacyjnych posiada liczne wady które powodują, że środek ten wykorzystywany jest dość rzadko. Realizacja przedsięwzięcia innowacyjnego z reguły wymaga dłuższego czasu (w wielu przypadkach jest to kilka a nawet kilkanaście lat) a samo podjęcie prac nad projektem innowacyjnym nie gwarantuje jeszcze twórcom sukcesu z uwagi na duże ryzyko jakim obarczone jest przedsięwzięcie. Niepewność co do uzyskania zakładanych rezultatów powoduje, że banki komercyjne niechętnie angażują swoje środki finansowe w tego typu przedsięwzięcia. Specyfika kredytu bankowego wymaga pewnego zabezpieczenia kredytu. Powstające MŚP nie ma z reguły wystarczającego majątku trwałego, który mógłby stanowić zabezpieczenie kredytu bankowego. Banki z uwagi na tradycyjne podejście do działalności kredytowej preferują raczej kredyty inwestycyjne zapewniające bieżącą ich obsługę (okresowa spłata kredytu i odsetek). Niechętnie natomiast angażują się w przedsięwzięcia wymagające zamrożenia kapitału na kilka bądź kilkanaście lat, nawet jeśli inwestycja ta miałaby przynieść w przyszłości duży zysk.
Pożyczka jest to forma podobna do kredytu bankowego udzielana jednak przez inne podmioty gospodarcze lub instytucje finansowe pozabankowe w celu wsparcia przedsięwzięcia innowacyjnego. Spłata pożyczki w odróżnieniu od kredytu bankowego nie musi wiązać się dodatkowym obciążeniem w postaci odsetek.

Innowacje

Gary Hamel, autor „Zarządzania jutra” od wielu lat bada historię innowacji zarządzania. Studia ponad 100 odkryć w tym zakresie pozwoliły mu sformułować następujący wniosek: znaczące postępy w zarządzaniu prowadzą do zmian pozycji konkurencyjnej i często zapewniają pionierom długotrwałą przewagę.
Jako przykład Hamel podaje przykład kilku firm nieprzerwanie odnoszących sukcesy: General Electric, DuPont, Procter & Gamble, Toyoty i Visy. I stwierdza, że jest to konsekwencja następujących czynników:

Zarządzanie wiedzą. Na początku XX wieku General Electric udoskonalił najważniejszy bodaj z wynalazków Thomasa Edisona – przemysłowe laboratorium badawcze. Sukces GE polegał na wprowadzeniu dyscypliny w chaotyczny proces odkryć naukowych, dzięki czemu Edison mógł twierdzić, że jego laboratoria są w stanie produkować pomniejszy wynalazek co 10 dni, a poważne odkrycie co 6 miesięcy. I nie były to czcze przechwałki. W pierwszej połowie XX wieku GE uzyskało najwięcej patentów ze wszystkich firm Ameryki.

Alokacja kapitału. Pionierskie prace nad technikami planowania inwestycji wykonał w 1903 DuPont, podejmując decyzje na podstawie kalkulacji stopy zwrotu. Zaledwie kilka lat później ta sama firma dokonała standaryzacji metod porównawczych produktywności swych licznych działów produkcyjnych. Dzięki tym odkryciom pojawiła się odpowiedź na pytanie, jak racjonalnie alokować kapitał, gdy w grę wchodzi oszałamiająca liczba potencjalnie atrakcyjnych produktów. Nowe narzędzia decyzyjne DuPonta pomogły mu także stać się jednym z gigantów przemysłowych Ameryki.

Zarządzanie wartościami niewymiernymi. Korzeni dominacji Procter & Gamble w przemyśle dóbr konsumenckich należy poszukiwać w latach 30. ubiegłego wieku, kiedy firma rozpoczęła formalizowanie swej strategii zarządzania marką. W tym czasie pomysł generowania zysku z wartości niewymiernych tył prawdziwie nowatorski. P&G wykorzystał kolejne dekady, by wzmacniać swą dominującą pozycję początkową i zarządzać silnymi markami. W 2007 roku w portfolio biznesowym firmy znajdowało się 16 marek o wartości ponad miliarda dolarów w skali roku.

Wykorzystywanie zdolności każdego pracownika. Bez­sprzecznie największymi zyskami w branży samochodowej cieszy się Toyota. Duży udział w tym sukcesie miała niezrównana zdolność aktywizacji ludzi związanych z firmą w nieustającej pogoni za wydajnością i jakością. Przez ponad 40 lat to stałe dążenie do poprawy jakości pokrywało się z wiarą w zdolność rozwiązywania złożonych problemów przez zwykłych pracowników. Nieprzypadkowo w Toyocie tłumaczą skrót TPS (Toyota Production System – system produkcyjny Toyoty) jako Thinking People System — system ludzi myślących. W samym tylko 2005 roku firma zarejestrowała ponad 540 tys. pomysłów racjonalizatorskich swych japońskich pracowników.

Budowa konsorcjum globalnego. Visa, pierwsza wirtualna firma świata, zawdzięcza swój sukces innowacji organizacyjnej. Amerykańskie banki, które na początku lat 70. ubiegłego wieku stworzyły to konsorcjum, postawiły zarazem fundament pod coś, co z czasem miało się stać jedną z najbardziej znanych marek świata. Kluczowe wyzwanie dla menadżerów polegało na stworzeniu organizacji, która pozwalałaby bankom konkurować o klienta, a zarazem współpracować pod względem infrastruktury, standardów i budowania marki. Dziś Visa to sieć ponad 21 tys. instytucji finansowych i ponad 1,3 miliarda posiadaczy kart.