Monthly Archives: Czerwiec 2011

Innowacje

Gary Hamel, autor „Zarządzania jutra” od wielu lat bada historię innowacji zarządzania. Studia ponad 100 odkryć w tym zakresie pozwoliły mu sformułować następujący wniosek: znaczące postępy w zarządzaniu prowadzą do zmian pozycji konkurencyjnej i często zapewniają pionierom długotrwałą przewagę.
Jako przykład Hamel podaje przykład kilku firm nieprzerwanie odnoszących sukcesy: General Electric, DuPont, Procter & Gamble, Toyoty i Visy. I stwierdza, że jest to konsekwencja następujących czynników:

Zarządzanie wiedzą. Na początku XX wieku General Electric udoskonalił najważniejszy bodaj z wynalazków Thomasa Edisona – przemysłowe laboratorium badawcze. Sukces GE polegał na wprowadzeniu dyscypliny w chaotyczny proces odkryć naukowych, dzięki czemu Edison mógł twierdzić, że jego laboratoria są w stanie produkować pomniejszy wynalazek co 10 dni, a poważne odkrycie co 6 miesięcy. I nie były to czcze przechwałki. W pierwszej połowie XX wieku GE uzyskało najwięcej patentów ze wszystkich firm Ameryki.

Alokacja kapitału. Pionierskie prace nad technikami planowania inwestycji wykonał w 1903 DuPont, podejmując decyzje na podstawie kalkulacji stopy zwrotu. Zaledwie kilka lat później ta sama firma dokonała standaryzacji metod porównawczych produktywności swych licznych działów produkcyjnych. Dzięki tym odkryciom pojawiła się odpowiedź na pytanie, jak racjonalnie alokować kapitał, gdy w grę wchodzi oszałamiająca liczba potencjalnie atrakcyjnych produktów. Nowe narzędzia decyzyjne DuPonta pomogły mu także stać się jednym z gigantów przemysłowych Ameryki.

Zarządzanie wartościami niewymiernymi. Korzeni dominacji Procter & Gamble w przemyśle dóbr konsumenckich należy poszukiwać w latach 30. ubiegłego wieku, kiedy firma rozpoczęła formalizowanie swej strategii zarządzania marką. W tym czasie pomysł generowania zysku z wartości niewymiernych tył prawdziwie nowatorski. P&G wykorzystał kolejne dekady, by wzmacniać swą dominującą pozycję początkową i zarządzać silnymi markami. W 2007 roku w portfolio biznesowym firmy znajdowało się 16 marek o wartości ponad miliarda dolarów w skali roku.

Wykorzystywanie zdolności każdego pracownika. Bez­sprzecznie największymi zyskami w branży samochodowej cieszy się Toyota. Duży udział w tym sukcesie miała niezrównana zdolność aktywizacji ludzi związanych z firmą w nieustającej pogoni za wydajnością i jakością. Przez ponad 40 lat to stałe dążenie do poprawy jakości pokrywało się z wiarą w zdolność rozwiązywania złożonych problemów przez zwykłych pracowników. Nieprzypadkowo w Toyocie tłumaczą skrót TPS (Toyota Production System – system produkcyjny Toyoty) jako Thinking People System — system ludzi myślących. W samym tylko 2005 roku firma zarejestrowała ponad 540 tys. pomysłów racjonalizatorskich swych japońskich pracowników.

Budowa konsorcjum globalnego. Visa, pierwsza wirtualna firma świata, zawdzięcza swój sukces innowacji organizacyjnej. Amerykańskie banki, które na początku lat 70. ubiegłego wieku stworzyły to konsorcjum, postawiły zarazem fundament pod coś, co z czasem miało się stać jedną z najbardziej znanych marek świata. Kluczowe wyzwanie dla menadżerów polegało na stworzeniu organizacji, która pozwalałaby bankom konkurować o klienta, a zarazem współpracować pod względem infrastruktury, standardów i budowania marki. Dziś Visa to sieć ponad 21 tys. instytucji finansowych i ponad 1,3 miliarda posiadaczy kart.

Fazy PR a innowacje

Ciągłość i stałość oraz konsekwencja w prowadzeniu działań PR najwyraziściej przejawia się w modelowaniu procesu PR. Proces ten składa się z następujących stale i powtarzanych przez agencję PR faz: określania stanu wyjściowego; planowania działań PR; organizacji polityki PR; analizowaniu i kontroli przebiegu realizacji i efektów.

 

Odmienne zadania każdej z faz tego procesu wykonywane są zgodnie z zasadami wypracowanymi w ciągu lat zdobywania doświadczenia PR. Badacze różnie definiują liczbę tych faz:

Proces PR w sześciu fazach:

  • zgromadzenie informacji o sytuacji wyjściowej,
  • analiza oraz interpretacja danych,
  • określenie celów PR,
  • zaplanowanie działalności PR,
  • realizacja programów PR, bieżące komunikowanie się z otoczeniem,
  • ocena wyników.

Proces PR w czterech fazach:

  • badanie stanu wyjściowego,
  • planowanie,
  • realizacja programów,
  • ocena.

Najważniejszą rolą wszystkich modeli PR jest zainicjowanie dialogu między firmą i otoczeniem. Im głębszy jest to dialog, tym większe są szanse na ograniczenie lub zlikwidowanie tzw. potencjału konfliktowego.

Dla przykładu przedsiębiorstwo InnoCentive, firma-córka Eli Lilly and Company, stworzyło globalny rynek ekspertyz naukowych, na którym firmy szukające rozwiązań konfrontują skomplikowane problemy natury technicznej ze społecznością ponad 70 tys. naukowców z całego świata. W ciągu trzech lat od uruchomienia rynku InnoCentive przekazało ponad milion dolarów nagrody dla swej społeczności rozwiązywaczy problemów, którzy częstokroć odnosili sukcesy w przypadkach uznanych za beznadziejne przez wewnętrzne działy badań i rozwoju. I choć celem InnoCentive jest innowacja naukowa, to wytworzona przez tę firmę struktura globalnej sieci szukających rozwiązań i rozwiązywaczy problemów, a także zachodzące w niej procesy to wybitny przykład innowacji zarządzania z nowymi formami podziału pracy, koordynacji działań i stosowania wiedzy — wszystkich składowych istoty zarządzania.

PR w innowacyjnej firmie

Im bardziej innowacyjna firmy – w im większym zakresie wartość jej produktu jest postrzegana przez pryzmat kompetencji pracowników firmy – tym większa jest rola wizerunku i rola PR.

Należy dostrzec zasadniczą różnicę między innowacją operacyjną a innowacją zarządzania. Ta pierwsza koncentruje się na czysto biznesowych procesach firmy (przygotowania, produkcji, marketingu itd.), a innowacja zarządzania – zgodnie z nazwą – zajmuje się procesami zarządzania (metodami i działaniami decydującymi o tym, jak przebiega codzienne kierowanie firmą).

Snując refleksję o działaniach PR warto zauważyć, że na rynku występują organizacje aktywne i defensywne ze względu na politykę komunikacyjną.
K. Wójcik uważa, że strategia defensywna oznacza w PR ograniczenie się jedynie do odpierania ataków na organizację, zażegnywanie powstałych sytuacji konfliktowych i kryzysowych. Z kolei strategia ofensywna „antycypuje powstawanie kryzysów, zmierza do likwidowania potencjału kryzysowego, może ponadto wpływać na otoczenie zgodnie z wyobrażeniami o pożądanym, optymalnym stosunku otoczenia do organizacji, sprzyjającym maksymalnie realizowaniu celów organizacji”.

W ramach PR firma określa, czy określony rynek ma większą siłę wpływu na przedsiębiorstwo czy też to przedsiębiorstwo wywiera wpływ na rynek. Nawet wtedy, gdy decydenci firmy są świadomi, że istnieje jakiś potencjału konfliktu i gdy w związku z tym firma monitoruje otoczenie i analizuje różne siły, to nie jest najlepsza z możliwych strategii reagowania. Dla umocnienia wpływu i efektywniejszego wywierania zmiany firma musi zainicjować możliwie najwcześniej dialog w celu wzajemnego zrozumienia. Na tym polega rola PR.